Substancja czynna | Duloxetinum |
---|---|
Forma farmaceutyczna | Kapsułki dojelitowe, twarde |
Moc | 90 mg |
Numer rejestru | 26703 |
Kod ATC | N06AX21 |
Producent/Importer |
|
Twoja opinia jest ważna dla nas i dla innych pacjentów.
Dodaj opinięUwaga: Poniższa treść pochodzi z oficjalnej ulotki danego leku. Dokładamy starań, aby informacje były aktualne, jednak ich zawartość może ulec zmianie z czasem. Aby mieć pewność, zapoznaj się z aktualną wersją ulotki lub odwiedź oficjalną stronę producenta.
Ulotka dołączona do opakowania: informacje dla pacjenta
Dulxetenon, 90 mg, kapsułki dojelitowe, twarde
Dulxetenon, 120 mg, kapsułki dojelitowe, twarde
Duloxetinum
Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona
informacje ważne dla pacjenta.
W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić
innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.
Spis treści ulotki :
Dulxetenon zawiera substancję czynną duloksetynę. Dulxetenon zwiększa stężenie serotoniny i noradrenaliny
w układzie nerwowym.
Lek Dulxetenon wskazany jest u dorosłych w leczeniu:
U większości osób z depresją lub lękiem lek Dulxetenon zaczyna działać w ciągu dwóch tygodni od
rozpoczęcia leczenia, jednak może potrwać od 2 do 4 tygodni zanim nastąpi poprawa. Należy zwrócić się do
lekarza, jeśli po upływie tego czasu pacjent nie poczuje się lepiej. Nawet jeżeli nastąpi poprawa stanu
pacjenta, lekarz może zalecić kontynuowanie przyjmowania leku Dulxetenon, aby zapobiec nawrotowi
depresji lub lęku.
Nie stosować leku Dulxetenon, jeśli:
pacjent ma uczulenie na duloksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
u pacjenta występuje choroba wątroby;
u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 14 dni przyjmował inny lek, będący inhibitorem
monoaminooksydazy (IMAO) (patrz “Lek Dulxetenon a inne leki”);
pacjent przyjmuje fluwoksaminę, która jest przeważnie stosowana w leczeniu depresji, cyprofloksacynę
lub enoksacynę, leki, które są stosowane w leczeniu niektórych zakażeń;
pacjent przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę (patrz “Lek Dulxetenon a inne leki”).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje wysokie ciśnienie tętnicze krwi lub choroba serca. Lekarz zdecyduje, czy pacjent powinien przyjmować lek Dulxetenon.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Poniżej wymieniono kilka przyczyn, dla których lek Dulxetenon może nie być odpowiedni dla pacjenta.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Dulxetenon należy omówić to z lekarzem, jeżeli:
pacjent przyjmuje leki ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego ( Hypericum perforatum)
u pacjenta występuje choroba nerek
u pacjenta występowały w przeszłości napady padaczkowe
u pacjenta występowały w przeszłości epizody manii
u pacjenta występuje choroba afektywna dwubiegunowa
u pacjenta występują choroby oczu, takie jak niektóre rodzaje jaskry (podwyższone ciśnienie w oku)
u pacjenta występowały w przeszłości zaburzenia krzepnięcia (skłonność do siniaków), w szczególności
jeżeli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża i karmienie piersią”)
u pacjenta występuje ryzyko zmniejszonego stężenia sodu (na przykład podczas przyjmowania leków
moczopędnych, zwłaszcza przez osoby w wieku podeszłym)
pacjent przyjmuje obecnie inne leki, które mogą powodować uszkodzenie wątroby
pacjent przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę (patrz “Lek Dulxetenon a inne leki”). Leki takie jak
Dulxetenon (tzw. SSRI / SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń seksualnych (patrz punkt 4). W
niektórych przypadkach objawy te utrzymują się po zaprzestaniu leczenia.
Dulxetenon może wywoływać uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia lub ustania w
miejscu. W razie wystąpienia takich objawów, należy poinformować o tym lekarza.
Należy również skontaktować się z lekarzem:
Jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe, takie jak niepokój, omamy, utrata
koordynacji, przyspieszone bicie serca, podwyższona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia
krwi, wzmożone odruchy, biegunka, śpiączka, nudności, wymioty, ponieważ może to oznaczać zespół
serotoninowy.
W najcięższej postaci zespół serotoninowy może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny.
Objawami przedmiotowymi i podmiotowymi złośliwego zespołu neuroleptycznego mogą być:
połączenie gorączki, przyspieszonego bicia serca, pocenia się, silnej sztywności mięśni, splątania,
zwiększenia aktywności enzymów mięśniowych (oznaczanych na podstawie badania krwi).
Myśli samobójcze i pogłębiająca się depresja lub stany lękowe
Osoby, u których występuje depresja i (lub) zaburzenia lękowe, mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu
lub o popełnieniu samobójstwa. Myśli te mogą nasilać się na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych,
gdyż leki te zaczynają działać dopiero po jakimś czasie, zazwyczaj po 2 tygodniach, ale czasem później.
Wystąpienie myśli samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa jest bardziej
prawdopodobne, jeśli:
▪ pacjent miał już w przeszłości myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia
▪ pacjent jest młodym dorosłym - badania kliniczne wskazują na zwiększone ryzyko zachowań
samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, przyjmujących leki
przeciwdepresyjne.
Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych bądź przyjaciół o depresji lub zaburzeniach lękowych
oraz poproszenie ich o przeczytanie niniejszej ulotki. Można również zapytać o ich opinię, czy stan
depresyjny lub lękowy chorego nie nasilił się lub czy zmiany w zachowaniu nie budzą ich niepokoju. Pacjent
może zwrócić się z prośbą o informowanie go, jeśli zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się lub wystąpiły
niepokojące zmiany w zachowaniu.
Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat
Zazwyczaj lek Dulxetenon nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. U pacjentów w wieku poniżej 18 lat, którzy przyjmują leki z tej grupy, występuje większe ryzyko wystąpienia
działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (przeważnie agresja,
zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Mimo to lekarz może zalecić stosowanie leku Dulxetenon u
pacjentów w wieku poniżej 18 lat, jeżeli zdecyduje, że jest to dla nich korzystne. W razie wątpliwości
związanych z zaleceniem stosowania leku Dulxetenon u pacjenta w wieku poniżej 18 lat, należy ponownie
skontaktować się z lekarzem. Należy poinformować lekarza, jeżeli u pacjenta w wieku poniżej 18 lat
przyjmującego lek Dulxetenon wystąpi którekolwiek z wymienionych powyżej działań niepożądanych.
Ponadto brak długoterminowych danych o bezpieczeństwie stosowania leku Dulxetenon w tej grupie
wiekowej, dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.
Lek Dulxetenon a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które wydawane są bez
recepty.
Duloksetyna, główny składnik leku Dulxetenon, występuje także w innych lekach stosowanych w leczeniu
innych chorób:
bólu w neuropatii cukrzycowej,
depresji,
lęku,
nietrzymania moczu.
Należy unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego z tych leków. Pacjent powinien skonsultować z
lekarzem, jeśli przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę.
Lekarz zdecyduje, czy można przyjmować lek Dulxetenon jednocześnie z innymi lekami. Nie należy
zaczynać ani przerywać stosowania innych leków, w tym leków sprzedawanych bez recepty i
preparatów ziołowych, bez skontaktowania się z lekarzem.
Należy poinformować lekarza w przypadku przyjmowania któregokolwiek z wymienionych poniżej leków:
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO):
Nie należy przyjmować leku Dulxetenon jednocześnie z innym lekiem przeciwdepresyjnym, zwanym
inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO), lub w krótkim odstępie czasu (w ciągu 14 dni) po zaprzestaniu
stosowania IMAO.
Przykłady IMAO to moklobemid (lek przeciwdepresyjny) oraz linezolid (antybiotyk). Jednoczesne
przyjmowanie IMAO z wieloma lekami wydawanymi na receptę, w tym z lekiem Dulxetenon, może
powodować działania niepożądane o ciężkim nasileniu lub nawet zagrażające życiu.
Po odstawieniu IMAO musi upłynąć przynajmniej 14 dni, zanim rozpocznie się przyjmowanie leku
Dulxetenon. Zanim zacznie się przyjmowanie IMAO, musi upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia leku
Dulxetenon.
Leki powodujące senność:
Lekami tymi mogą być leki wydawane na receptę, np. benzodiazepiny, silne leki przeciwbólowe, leki
przeciwpsychotyczne, fenobarbital i leki przeciwhistaminowe.
Leki zwiększające stężenie serotoniny :
Tryptany, tramadol, tryptofan, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. paroksetyna i
fluoksetyna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny (np. wenlafaksyna),
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina, amitryptylina), petydyna, ziele dziurawca
zwyczajnego (Hypericum perforatum) i IMAO (np. moklobemid i linezolid). Leki te zwiększają ryzyko
wystąpienia działań niepożądanych.
W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów podczas stosowania tych leków jednocześnie z lekiem
Dulxetenon, należy skontaktować się z lekarzem.
Doustne leki przeciwzakrzepowe lub leki przeciwpłytkowe:
Leki, które rozrzedzają krew lub zapobiegają krzepnięciu krwi. Leki te mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia
krwawienia. Lek Dulxetenon z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Dulxetenon można przyjmować w czasie posiłków lub między posiłkami. Należy zachować ostrożność,
spożywając alkohol podczas przyjmowania leku Dulxetenon.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Jeśli pacjentka podczas stosowania duloksetyny zajdzie w ciążę lub stara się zajść w ciążę, powinna
poinformować o tym lekarza. Pacjentka może przyjmować duloksetynę dopiero po omówieniu z
lekarzem spodziewanych korzyści z leczenia i możliwego zagrożenia dla nienarodzonego dziecka.
Pacjentka powinna poinformować położną i (lub) lekarza o przyjmowaniu duloksetyny. Stosowanie
w trakcie ciąży podobnych leków (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny) może
zwiększać ryzyko ciężkiego stanu u dzieci, nazywanego przetrwałym nadciśnieniem płucnym
noworodków, powodującego szybszy oddech u dziecka i sinicę. Takie objawy występują zwykle w
ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu. Jeśli pacjentka stwierdzi ich wystąpienie u swojego
dziecka, powinna natychmiast skontaktować się z położną i (lub) lekarzem.
Jeśli pacjentka przyjmuje duloksetynę pod koniec ciąży, u jej dziecka mogą wystąpić następujące
objawy: wiotkość mięśni, drżenie, drżączkę, trudności w karmieniu, problemy z oddychaniem i
napady drgawek. Zwykle występują one w chwili urodzenia lub w ciągu kilku dni po urodzeniu. Jeśli
pacjentka stwierdzi wystąpienie któregokolwiek z tych objawów lub martwi ją stan zdrowia dziecka,
powinna zwrócić się do lekarza lub położnej z prośbą o pomoc.
Jeśli pacjentka przyjmuje duloksetynę pod koniec trwania ciąży, jest zwiększone ryzyko
nadmiernego krwawienia z pochwy krótko po porodzie, szczególnie jeśli występowały w przeszłości
zaburzenia krzepnięcia. Należy poinformować lekarza lub położną o przyjmowaniu duloksetyny, aby
mogli zalecić odpowiednie postępowanie.
Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeśli karmi piersią. Nie zaleca się stosowania duloksetyny
w okresie karmienia piersią. Kobiety karmiące piersią powinny zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty po poradę.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Duloksetyna może powodować senność lub zawroty głowy. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani
obsługiwać maszyn, zanim nie pozna swojej reakcji na duloksetynę.
Dulxetenon zawiera sacharozę
Dulxetenon zawiera sacharozę. Jeśli lekarz wcześniej stwierdził u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów,
przed rozpoczęciem stosowania leku należy skontaktować się z lekarzem.
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Duloksetynę przyjmuje się doustnie. Kapsułkę należy połykać w całości, popijając wodą.
Leczenie depresji:
Zwykle stosowana dawka duloksetyny to 60 mg przyjmowane raz na dobę. Jednakże lekarz zaleci dawkę
odpowiednią dla danego pacjenta.
Leczenie zaburzeń lękowych uogólnionych:
Zwykle stosowana dawka początkowa duloksetyny to 30 mg raz na dobę. U większości pacjentów dawka jest
następnie zwiększana do 60 mg raz na dobę. Jednakże lekarz zaleci odpowiednią dawkę dla danego pacjenta. Dawka może być zwiększona aż do 120 mg, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie.
W przypadku przepisania dawki 30 mg lub 60 mg, inne leki zawierające duloksetynę powinny być stosowane
w tych dawkach.
Przyjmowanie duloksetyny codziennie o tej samej porze dnia pomoże pamiętać o jego zażyciu.
Lekarz poinformuje pacjenta, jak długo należy przyjmować lek Dulxetenon. Nie należy przerywać
stosowania leku Dulxetenon ani zmieniać stosowanej dawki bez konsultacji z lekarzem. Istotne jest właściwe
leczenie choroby, aby pacjent poczuł się lepiej. W przypadku braku leczenia stan pacjenta może się
utrzymywać, a także może się nasilić i stać się trudny do leczenia.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Dulxetenon
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Dulxetenon należy natychmiast skontaktować się z
lekarzem lub farmaceutą. Objawy przedawkowania to: senność, śpiączka, zespół serotoninowy (rzadko
występująca reakcja, która może powodować uczucie nadmiernego zadowolenia, senność, zaburzenia
koordynacji ruchowej, niepokój, wrażenie upojenia alkoholowego, gorączkę, pocenie się lub sztywność
mięśni), drgawki, wymioty i szybką akcję serca.
Pominięcie zastosowania leku Dulxetenon
W razie pominięcia dawki, należy zażyć ją tak szybko jak to możliwe. Jeśli jednak nadejdzie pora przyjęcia
następnej dawki, należy pominąć opuszczoną dawkę i zażyć pojedynczą dawkę jak zazwyczaj. Nie należy
stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Nie należy zażywać większej dawki
dobowej duloksetyny niż zalecił lekarz.
Przerwanie stosowania leku Dulxetenon
Nawet w przypadku odczucia poprawy NIE NALEŻY przerywać stosowania leku bez porozumienia się z
lekarzem. Jeśli lekarz zdecyduje, że pacjent nie musi już stosować duloksetyny, zaleci zmniejszanie
stosowanej dawki przez co najmniej 2 tygodnie.
U niektórych pacjentów, którzy nagle przerywają stosowanie duloksetyny, mogą wystąpić objawy, takie jak:
zawroty głowy, uczucie mrowienia podobne do kłucia szpilkami lub igłami lub wrażenie porażenia prądem
(szczególnie w obrębie głowy), zaburzenia snu (realistyczne sny, koszmary senne, trudności w zasypianiu),
zmęczenie, senność, niepokój lub pobudzenie, lęk, nudności lub wymioty, drżenie, bóle głowy, ból mięśni,
drażliwość, biegunka i nadmierna potliwość lub zawroty głowy.
Objawy te zazwyczaj nie są poważne i ustępują w ciągu kilku dni. Jeśli jednak są uciążliwe, należy
skontaktować się z lekarzem.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania te są zwykle łagodne lub umiarkowane i zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach.
Bardzo często zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)
Często zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)
orgazmu, niezwykłe sny
mrowienia skóry
U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z depresją, leczonych tym lekiem obserwowano zmniejszenie
masy ciała po rozpoczęciu przyjmowania leku. Po 6 miesiącach leczenia masa ciała zwiększała się i
wyrównywała z tą obserwowaną u innych dzieci i nastolatków w tym samym wieku i tej samej płci.
Niezbyt często zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)
ustania w miejscu, zdenerwowanie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia smaku, trudności w kontrolowaniu
ruchów, np. brak koordynacji lub niezamierzone ruchy mięśni, zespół niespokojnych nóg, pogorszona
jakość snu
uczucie zimna w palcach rąk i (lub) stóp
trudności w połykaniu
powstawania siniaków
oddawania moczu w nocy, potrzeba oddawania moczu w ilości większej niż zazwyczaj, zmniejszenie ilości
wydzielanego moczu
lub przedłużające się miesiączki, skąpe miesiączki lub brak miesiączki, ból jąder lub moszny
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub stężenia potasu we krwi, zwiększenie aktywności kinazy
fosfokreatynowej, stężenia glukozy czy cholesterolu we krwi.
Rzadko zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)
warg, reakcje alergiczne
zawroty głowy, osłabienie, stany splątania, uczucie senności, nadmierne zmęczenie lub nudności, wymioty,
cięższe objawy to omdlenia, drgawki oraz upadki), zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu
antydiuretycznego (SIADH)
zmniejszona potrzeba snu), omamy, agresja i przejawy gniewu
zadowolenia, senność, zaburzenia koordynacji ruchowej, niepokój, zwłaszcza ruchowy, wrażenie upojenia
alkoholowego, gorączkę, pocenie się lub sztywność mięśni), drgawki
(prowadzące do biegunki)
płciowych), ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła (obrzęk naczynioruchowy)
Bardzo rzadko zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób)
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy, omdlenia, nieregularne bicie serca.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie
181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku. Termin ważności oznacza
ostatni dzień podanego miesiąca.
Blister (PA/Aluminium/PVC):
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
Blister (PVC/PE/PVDC//Aluminium):
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Skład leku Dulxetenon
Substancją czynną leku jest duloksetyna.
Dulxetenon, 90 mg, kapsułki dojelitowe, twarde
Każda kapsułka zawiera 90 duloksetyny (w postaci duloksetyny chlorowodorku).
Dulxetenon, 120 mg, kapsułki dojelitowe, twarde
Każda kapsułka zawiera 120 duloksetyny (w postaci duloksetyny chlorowodorku). Pozostałe składniki to:
Zawartość kapsułki : hypromeloza 2910, sacharoza, ziarenka, talk, sacharoza, hypromelozy ftalan, trietylu
cytrynian.
Otoczka kapsułki: żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172) (tylko dla Dulxetenon 90
mg), indygokarmin (E 132).
Jak wygląda lek Dulxetenon i co zawiera opakowanie
Dulxetenon to kapsułki dojelitowe, twarde.
Lek Dulxetenon jest dostępny w dwóch mocach: 90 mg i 120 mg.
Kapsułki o mocy 90 mg: Nieprzezroczysty biały korpus i nieprzezroczyste zielone wieczko, kapsułka
żelatynowa twarda nr 0 E.
Kapsułki o mocy 120 mg: Nieprzezroczysty niebieski korpus i nieprzezroczyste niebieskie wieczko, kapsułka
żelatynowa twarda nr 00.
Lek Dulxetenon 90 mg jest dostępny w opakowaniach po 28 kapsułek.
Lek Dulxetenon 120 mg jest dostępny w opakowaniach po 28 kapsułek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny:
neuraxpharm Arzneimittel GmbH
Elisabeth-Selbert-Str. 23
40764 Langenfeld
Niemcy
Wytwórca
Neuraxpharm Pharmaceuticals, S.L.
Avda. de Barcelona 69
Sant Joan Despí
08970 Barcelona
Hiszpania
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego w Polsce:
Neuraxpharm Polska sp. z o.o.
ul. Poleczki 35
02-822 Warszawa
info-poland@neuraxpharm.com
Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Dulxetenon 90, 120 mg magensaftresistente Hartkapseln
Dulxetenon
Dulxetenon
Dulxetenon 90, 120 mg cápsula duras gastroresistente
Data ostatniej aktualizacji ulotki: 07/2024
# | Opakowanie | Kategoria dostępności | GTIN |
---|---|---|---|
1 | 28 kaps. | Rp | 05909991454555 |
2 | 28 kaps. | Rp | 05909991468651 |
Chcesz dostać powiadomienie na maila o tym, gdy uruchomimy wyszukiwarkę?